Dag beste lezers!

Wegens het verdikken van de vingers en een toename van het Spaanse taalgebruik kunnen volgende berichten vele taalfouten bevatten. Mijn excuses hiervoor.

Het is weer een regenachtige dag en er valt dus weinig of eigenlijk niets te beleven in Paraguay. Omdat alles hier zowat buiten gebeurd stopt het leven hier wanneer het regent en ook wel omdat vele straten dan veranderen in rivieren.
Tijd voor een update over mijn latina leven.
Zoals ik dus al had gezegd zit ik in een nieuwe klas, schatten van mensen zijn het allemaal! Ik trek vooral op met Alice, Irene en Rocio, het is te zeggen, ze sleuren mijn gewoon overal mee naartoe. Maar het is beter zo, Ik HEB VRIENDEN IN PARAGUAY!! Jeej. Echt het maakt mij een stuk gelukkiger. We hebben samen naar de wedstrijd Paraguay-Peru gekeken, geniaal hoe ze er hier in opgaan, vanaf dat ze een doelpunt maken steken ze hier vuurwerk af. Gelukkig heeft Paraguay gewonnen en werden de straten weer bezaaid met dronken mensen, Ypané had weer iets te vieren!
School is gewoontjes, zoals school. Veel meer dan terere drinken valt er niet te beleven. Hoewel sommige lessen echt nog interessant kunnen zijn.

Van volleyballen in een club is er nog niet veel in huis gekomen. Wegens interne problemen zijn er voorlopig geen trainingen..
Dus speel ik met de buren op het volleybalplein vlak voor ons huis. Het nadeel is dat mijn benen nu volstaan met duizend en één beten van weet ik veel welke beesten allemaal. En we spelen met een bal die eigenlijk behoorlijk plat is en ervoor zorgt dat je de dag erna je armen bijna niet meer kan gebruiken…Maar het is wel geestig en zo heeft mijn lichaam toch nog wat beweging!

Alles begint zo een beetje in zijn plooi te vallen. Ik trek veel meer op met de paraguayan people, terwijl de andere studenten nog steeds veel afspreken met elkaar. Nu het is altijd gezellig wanneer we samenkomen, maar het is anders. Ik vind het leuk om tijd door te brengen met mijn familie. Mijn papa probeert mij Guarani te leren maar het lukt mij niet zo goed, Ik moet dan alles zoals een papegaai nazeggen wat hij zegt, vrij idioot eigenlijk en na 2 minuten ben ik het alweer vergeten. Nu het zal wel komen denk ik, nu dat mijn Spaans de perfectie is. NOT, ik denk dat ik soms echt woorden en werkwoord vervoegingen sta uit te vinden! Nu geen paniek, zo hebben de mensen hier ook nog iets om mee te lachen! Maar ik begin er in te komen, stomme gezichten trekken en dergelijke. Enkel mijn ironie wordt hier af en toe eens verkeerd opgevat, dificil es!

Ik moet toegeven dat ik hier best wel gelukkig ben, ik ben een zomer mens en mijn humeur is vaak gelijk aan het weer. En hier schijnt de zon casi dagelijks, bijna alles speelt zich hier buiten af en de mensen leven amper IN hun huis. Nu begrijp ik wat ze bedoelen met een geïsoleerde westerse wereld. In ons belgenland is het gewoon te koud en vaak te slecht weer om iets buiten te doen, hier niet, je leeft buiten en ziet iedereen veel meer. Iedere dag genieten in onze tuin onder de mangobomen.. Man ik ga het missen.
Om mezelf even te situeren in de fameuze afs grafieken, ik leef momenteel in een serieuze piek denk ik.




Over AFS gesproken, ze bestaan hier 45 jaar en vieren dit dan ook uitgebreid. Op 24 oktober was er een cenashowavond, dat wil zeggen een chique diner met daarna een fiesta waar iedereen bezopen raakt. Het eten was verrassend westers en het was en er echt poepchic, dit alles speelde zicht af in de hier bekende golf en yacht club ergens in Asunción. Het was best gezellig en het was een leuke fiesta, leek al wat meer op wat ik gewend ben in België. We mochten drinken en ik was dan ook na een tijdje mijn trouwe zelf op de dansvloer en het was echt niet door de drank. Marginaal dus, de meesten zullen wel nog weten hoe ze het zich moeten voorstellen. Het was een leuk feestje en voor mijn trouwe dansfans; Ik ben niet op de grond gegaan! Maar Ñeca (RL van AFS Ypane) wou naar huis en wij allemaal nog lang niet. En de mama van Leo wou ons wel naar huis brengen maar mocht niet van Ñeca dan hebben ze daar nog een beetje staan bekvechten, het was hilarisch om te zien, ze was echt een beetje aan het doorslaan. Maar we zijn allemaal braafjes meegegaan met haar naar huis.
Weer een AFS-avontuur bij!

Zo trouwe fans ik ga het hierbij laten. Geniet van het miezerige Belgische weer en onthoud: Ynske is aan het smelten in Paraguay! Maar geniet ten volle van de kans die ze heeft gekregen!